Laur Jabłoni 2016 - nagroda specjalna

laurjablonimaleDziś zamieszczamy utwory p. Grzegorza Iwanickiego, który w tegorocznym konkursie „O Laur Jabłoni” zdobył nagrodę specjalną za zestaw wierszy o tematyce grójeckiej.

Autorowi Gratulujemy!

 

Grójecki Rodowód

Południe Mazowsza, przepiękna kraina,

Tu Ziemia Grójecka swoje skarby trzyma.

Co od dawien dawna swą pysznością wabią,

Czasy Faraonów ponoć pamiętają.

Tak twierdzą uczeni na wykopaliskach,

Szukając historii w jej ziemnych zapiskach.

Odkryli dowody na rodowód stary,

Nauką się kierując, odrzucając czary.

Grójec z okolicą tysiące lat liczy,
Trzydzieści pięć stuleci nad brzegiem Molnicy.
Historię tu czynią od pogańskich czasów,
Po Piastów, Jagiełłę, Wazów oraz Sasów.

Kasztelan siedzibę tutaj swą postawił,

Archidiakon dusze okoliczne zbawił.

Na przecięciu handlu pulsujących szlaków,

Wyrósł gród potężny prawie niczym Kraków.

Znakomite rody, pokolenia dumne,

Stolicę regionu odwiedzały tłumnie.

Wtem nadszedł piętnastego wieku wielki wiec,

Donośnie wykrzyknięto Civitas Grodziec!

 

Symboli moc

Trzy wieże, trzy okna z każdej z nich wpatrzone,

W rycerza co wrót zamku potężnego strzeże.

Dachy owych wież czerwienią ubarwione,

A nad nimi błękit tło w całości bierze.

Obraz ten starego grodu jest symbolem,

Kiedyś Grodźcem zwali, dzisiaj zwą go Grójcem.

Góruje nad dolnym Mazowsza padołem,

Ziemi okolicznej od wieków jest sercem.

Obszar ten powiatem uhonorowany,

Symbolikę również bogatą posiada.

Jedną z nich jest herb trzykrotnie podzielony,

Więzy regionalne ludziom podpowiada.

W lewym górnym polu orzeł dumnie stoi,

Mazowsza to symbol wzniosły i odwieczny.

Obok smok zielony, nikt się go nie boi,

Czerskich książąt dawniej herbem był bajecznym.

Na ostatniej części znaku trójdzielnego,

Znajduje się drzewo, na nim plonów wiele.

Oto symbolika powiatu naszego,

I naszej społeczności z Grójcem na czele.

 

Wieków minionych echo

W jedenastym wieku zamek wyrósł piękny,

W grodzie, który Grodźcem odtąd nazywany.

I ponieważ każdy czuł się tu bezpieczny,

Na przestrzeni wieków chętnie odwiedzany.

Pierwsze wzmianki o nim z wieku trzynastego,

Wtedy odwiedziny złożył Konrad Pierwszy.

Dwadzieścia lat później syn zawitał jego,

Książe Siemowit, z imienia także pierwszy.

W dziewiętnastym roku piętnastego wieku,

Wielki książę Janusz wydał doniosły akt.

W jednej chwili Grójec włączył do miast wielu,

Bo kupieckim życiem tętnił tutejszy trakt.

Dalsze wieki lepsze, złymi przeplatane,

Najpierw do Korony weszła grójecka brać.

Potem potop szwedzki, Prusów panowanie,

Później cara Rosji należało się bać.

Wolności miły smak przyniósł dwudziesty wiek ,

Lecz szybko zmienił się w skrawka nadziei brak.

Okupacyjny strach, czerwienią przeszedł wnet,

Cierpienia końcem był solidarności znak.

Dzisiaj gdy historii karty mgliście błyszczą,

Ważne powinno być ich kultywowanie.

Niech młodzież oraz starsi złożą uroczystą

Przysięgę, że Grójec w ich sercach zostanie.

firan